Ev çend rojin Ji bo hinek karên medyayî li Kurdistanê me. Min hinek hevdîtinên ku encamên wan baş bûn, pêk anîn.

Di vê havînê de her kes hewl dide xwe bigihîne cihekî sar, lê belê min jî berê xwe daye bin vê roja ku erdê bi xwe re dişewitîne.

Dinya gelekî germ e.

Gelek kesên ku nas dikim ji ber vê kele kela germa havînê reviyane Ewropa.

Min li Bonnê kak Elî Qazî dît, solên sporê di lingên wî de bûn û ber bi kuafêr ve diçû, got: „zor germe kak Dilbixwîn, dilê min tehemula wê yekê nake…“

Wê rojê min dostê xwe Yaşar Kaya li bajarê Kolnê dît, bi dest xanima xwe Yurda Kaya girtibû û ber bi navenda bajêr ve dihat, got: „Germ e, tehemul nakim, wê ji ber wê germayîyê dilê min, ku min çend caran emeliyat kiriye, raweste…“

Ji germaya zêde, hinek rojan heta serê sibê hişyar dimînim, ev du rojin xew nakeve çavên min.

Tevî ku pir ji germayê hez dikim jî, lê germaya ku niha li Kurdistanê heye nayê tehemulkirin. Hinek caran pileya germayiyê radibe 51 dereceyan.

Sala 2005  dema ku em cara yekemîn hatin Kurdistanê, dîsa meha Tîrmehê bû, rojekê pileya germayiyê rabû 57’an.

Wê demê min di Avesta de gotarek bi navê “Ji Hewlêrê merheba“ nivîsandibû. Cara yekemîn bû û heyecaneke gelekî cuda.

Li ber wê germayîyî tu nemabû hestiyên me bihelin.

Me cara yekemîn germayiyeke wiha didît. Jixwe me nikaribû em ji hundir derkevin, dema ku em derdiketin jî me nikaribû em nefesa xwe bikişînin.

Wê salê, ji ber ku balafir yekser ji Almanya nedihatin Kurdistanê, em di ser Iranê re, di deriyê Hecî Umran re derbasî başûrê welêt bûn. Em bi seetan li ser sînor man. Ji ber toz û gemara kamyonên ku ji başûr diçûn Iranê û ji Iranê derbasî başûr dibûn, me nikaribû em çavên xwe vekin.

Van rojan ew roj anîn bîra min.

Her çiqas dema ku dibe nîvro hema hema jiyan radiweste jî, lê Kurdistan xweş e. Germaya xelkê vî welatî, mêvanperwerî û dilsoziya wan, germaya vê havînê derbas dike.

Malpera AVESTAKURD

Çiqas kêfa min tê dema ku dibînim, di medyaya başûr de, nûçeyên malpera me Avestakurd têne weşandin. Hema hema her çend rojan carekê ez navê Avestakurd di rojname û malperên ku li başûr bi soranî derdikevin de dibînin, êdî ferqa soranî û kurmancî nemaye. Soran medyaya kurmancî dişopînin, kurmanc jî her wiha. Di rojname, televîzyon, kovar, malper û dezgehên ragihandinê de, Kurmanc û Soran li kêleka xwe kar dikin û hev ji bûyerên cuda agahdar dikin.

Min gelek dezgehên medyayê ziyaret kirin, ez bûme şahidên van gotinên xwe.

Malpera me Avestakurd, weke li Ewropa, li welatên rojava, heta bi Asya û rojhilata navîn û beşên din yên Kurdistanê, li başûr jî malpereke naskirî ye û bi prestîj e. Kesên ku derbasî internetê dibin, baş bi kurmancî nizanibin jî, rojê çend caran dibin mêvanê Avesta. Ev cihê şanaziyê ye.

Emê jî ji aliyê xwe ve her demê hewl bidin bibin pirek di navbera her du zaravayan de û kualîte û şêwaza Avesta biparêzin.

Ji nava vê germayîya Kurdistanê silavê germ ji bo we hemûyan.