Rojnameyeke Çandî  Hunerî û Wêjeyî      Kurdish Online Magazine   

Chefredaktuer: Dilbixwîn Dara    avesta@avestakurd.net  

 

                                                                                              

 

MELLACE

 

(BEŞA EVÎNÊ: SIRÛD)

MUHEMED OMRAN

(1934-1996)

 

WERGÊR:

SALIH BOZAN

 

(1)

 

Neynik di mala min de tine

Tî çawa porê xweyî reşî dirêj şekî?

|eveke bêbû..

            neynika ezmên şkest

            û xûn di neynika zemîn de hilkişiya

Tî çawa porê xweyî reşî dirêj şekî?

Di pencereyên min de cam şkestin

Hêsran neynika dilê min derbaskirin

Tî çawa porê xweyî reşî dirêj şekî?

 

(2)

Ava ji rihanan rewzabûyî

            di nav sixuran de dixuşiya

Va herdu çavên te ne

Ez, ê di royê de rêwîme,

           bi tîbûnê dişewitim

           dadikevim ser herdu çongên xwe

           û vedixwim

Hê .. kaniya camî ya keskîn

            ji tirsa simê hespan

            ez dilê xwe ser te de digrim

BERBER di rêdane.

 

(3)

Ji bo herdu çavên te kanînin

Ez fêrî elfebêya cubaran dibim

Ez bi kerasî peyvekê digrim 

     Vedige herdu çavên te

? kernevala avdana tîbûna xwe

                                bi darddkim.

 

(4)

Ez hîn dihatim çavên te

                 darekê rê li min birî

        „- hê evîndaro nîşana te çî ye@“

        „- deqin di xûna min de,

             du cengên mezin neqişandin,

             û keçên wan cenganin,

             ez hêjmarên wan nizanim

            ji ber wan gişkan ez riviyam“

       „- ê..  kî bi serket?“

       „- hesin, û jimarokê mirinê“

Darê got: „ nîşaneke din bi min de !“

Ez kelegirîbûm

Darê xwe xware nav sixuran kir

           û mistek av bi min weşand

Min vexwar, min xwe şuşt û di xew ve çûm

Di xewnê de min dît ku tirs qedya

Lê gurmînakê ez hişyar kirim

Gewdê min bi gewdê zemîn de qemitî

? gupegupa herdu dilê me yên bizdayî

           hevdu hembêzkirin.

 

(5)

Herdu lêvên min difetisîn

Lê min berde

          ez bîna ramûsanên herdu

          binçengên te bikşînim

Li vir gîha şile

          û bîn hîn di despêka wextê de ye

Hê laleyên di bin herdu binçengê

          yara min de vekirî,

          lê telên jalê, rihanê, û bîhokê

          win penahiya minin.

         

(6)

Weke jalê dengê min tale

Kenî te weke rihaneke keske

~awa masiyên çem

         penaberî qelşên jalê dibin

Bi dizî diçin rihanên dûr

De bişkûrina xwe,

        weke cubareke avê dirêjbike.

 

 

(7)

Dilê min bêzariya kelake dagirkirîye

Xema subayekî riviyayî

Lê bilora dengê wê bibare,

     li paş dîwarên mine hilweşyayî

     li nav hûrmûrên mine bîrkirî

     di kortik û kendalan de bibare

Lê mûzîka zayînê, lê dengê yara min.

 

(8)

Refek hîv li ser kajeke çolîn distirê

Va dengê te ye, ez pê de hildikşim,

      di xemên xwe de hildiperikim

? dilî min weke pencerekê vedibe

Weke deşteke herdu nigên xwe

     di deryayê de be û piyên xwe

     li dereke çolîn be

A, stiyên gîhayê min radibûn

? xwe li nava bê dipêçandin.

 

(9)

Ruyê yara min nîşan dat min

   „ lê şengbiya wexta xemgîn

      telên xwe di dilê mi de dirêjbike“

Ez xwarbûm ta telên min şkestin

? negihiştim avê

Li ser camekê

     min  siya pelên xwe yên diketin didît

? ruyê yara min dimeşiya

 

(10)

Kolanên dilê min vala man

Bînkêşa nigên xwe pê de yarê

Peyar û darên min hebûn 

     bi xûna koçer re ez koçerbûm

Stranên min hebûn,

     ken û ringîniya ramûsanên

     di penahiya çeman de fetisîn

Daristaneke mine lingan hebû

                           bomban hilkişand

Bînkêşa lingên xwe bi min de

Dilî min li dawiya şevê weke peravane.

 

(11)

Wê kîçax ji zengilokê peyvên min

      masiyê awazan bi rêkevin

Ax.. !

          gulî peytin û xewnên min sistdibin

Destê xwe bi min de yarê

Yara min destê xwe dat min

A masî şemitîn avê

? min bihîst

        gîhayê li dor çavên wê

         ji zayîna çeman re distira.

 

(12)

Lê parçeyên gewdê minî zengarî

         vebin

Ba bi kembera xwe ya şîn dorpêçkirî tê 

Ewr, bi fîstanê xweyî pempe

       rêçikê derbasdike

       û diçe çeperên hişyarbûnê

Di nav pêçiyên mirwarî de

      weke asokî  xwe dişo

? di sola wî de bajarên weke gîhêne.

 

(13)

Tê ye..

        çaxa ku gewdê te ezmên tê de

        li xwe dike

Tê ye..

        çaxa gewdê te bi nimêjê

        kemberdike

        û weke bûkekê ji lavelava zemîn re 

        derdixe

Ez xefzanê gewdê te me

Mizgîna pirçîtiyê bi wî tînim

? stêrên min,

         min derewçîn dernaxin.

 

(14)

„ Ax, va ewe, bi pistepist

                      ji şewatan derdikevê“

Va taya, taya te ye yarê..

      û taya stêra ku bi tayê diweşe

Mitêl gişkî şewitîn

? stêr dilipite, lipandina mirinê

Bi evînê bipêçe

      belkî cankêşiya stêrê çîşkî dirêjbibe

Na,

         bi evînê bipêçe

                           berkî nemre.

*  *  *

 VEGERE

 

 

©www.avestakurd.net 2001-2004