Te çi divê..!

Salih Demicer

    şînê     

Ez xweş dizanim ku Tu bê hejmar dilan dixî bin bandora xwe[melûlî û dilsariyê di heyamekê de dikî para wan[ lê piştî demekê Tu wan hemiyan ji bîr dikî[ û ew te di mezelan de weke xêzên li ser axê kêşandî li şûn xwe dihêlin[tenê tu min dihêlî himbêz ji xwe re,û ez  bêgav dimînim ku te wek gêjgelekî di paşûla xwe de veşêrim[da perwanên dil ji kêferat û tengirandina te biparêzim[ ma tu ji min re hatiye afrandin gidî şînê.

 Di kurte bêhnên geş de tu di derûna min de amadeyî,di şahî û buharên dil de tu çavdêr û dergevanî[ tu her ji çavên min dikelî,di dêmên min de şax didî[

bêje min lêê ... şînê.

mak û jêdera kul û derdan                            

   Tuyê Kengî[devê Xwe ji kezeba vî dilî derîne.

neyara hêviyan.

dîwarê di navbera min û hênikiya berbangên tîrmehan de[  siya ku ji min naqete[mêvana mine her çax û dem[ tu sed cûre daxî di hestên min de dihêlî her ku ez kenekî azad û berdayî li ser lêvekê dibînim, tu sed çalî di rûbera canê min de vedikî  her ku ez gernejîneke ji dil li ser rûçikekî dibînim.

 Kaniya ahîn û kederan

     tuyê Kengî pençên xwe yên tûj ji hinavê Omîdên ronedî derîne û bihêle ez carekê, tenê Carekê Bêyî te, dûrî te,li warekî  ne di bin destê Tede[çend kêlîlkan ji vî temenê Li nav çateriyan wenda  bibûrînim.

  tuyê Kengî rawestî ey renca rû ji hesin[tuyê kengî ji dil biweşî û hew min bispêrî kişwera ahîn û nalînan.

 tu  rojekê nahêlî ku xwîna şahiyê  di vî rûyê qermiçî de bilive. tenê dil zane te çI pê kiriye şînê, hîn termên cejn û rojên devliken di koncala merg û reşgirêdana tede vedigevizine.

bêje şînê

te çI ji min divê! 

    Ger tu xwe li rehên vî temenî dihûnî û xweşiya wî dimijî,da min bihêlî hejar,hêvî wenda  bê armanc[dîl û girtî ji mijûlbûna bê ber re ; bibûre tu li warekî biyan  veniştiye .   Pir neyaran konên xwe li zozanên vî dilî vegirtin[û xwestin ziyanê bigihînin zeviyên evînê[lê ew tûrikvala, bê ser û ber vegeriyan[tuyê bibe yek ji wan[ û Ezê bi pirûncekan kurte çaxên bedew ji dest te bigrim[ da ku ji xwe re bikim siminyarên yad û têbîran.

    Na na ku tu li min har dibî û agirê xwe bi min gur dikî  da ku pîroziya dozê her li ber çavên min li darbe, da ku girêdan û civan di asoyên tede ji dil be ;ez te digrim li ser seran û ji tere bi comerdî vedikim deriyên hevgihînê.

   Ger tu hêlîna xwe di bin baskên min de ava dikî û taliyê dikî rengê Jîna min da ku min bihêlî serî tewandî di mofirk û qelşên honijandinê de,biçe ji nik min tu naghêje dek û pîlanên xwe .

  Na na ger te divê Min bi tîna xwe bisojî[ û bi şeva xwe cavên geşt û seyranên şax şaxîn di derûna min de kil bidî[ da ku kel û coşa vî dilî bîhtir bibe û sîngê Wî ferehtir bibe,fermo bibe  serwer û......

  padîşha canê min.

 VEGERE