Gotina nivîskarên Kurd li Suryê, 

ya liber gora nemir Ciwanê ABDAL xwend. 

Di derbirîna oxir û şîniyê de..

Gotin Têrî Min Nakin,

Hêsir têrî min nakin,

wax û wax bavê: Lorîn..

Ciwanê ABDAL

Îro mixabin.. çewtbûna çerxa felekê, weke hercar, stêrek geş ji ezmanê me rijiyand, û gulek xweş ji baxê me dizît, stûnek ji konê wêje û çanda kurdî daçikand, ezmanê me reşbû, dema me tev tewşbû, erê.. erê çiqasî bêjim ziman û tîpên xwe têra min nakin, xwezîyê bi gewriya min girtiye bi pencin kirêt, raserî vê bûyera mezin, hêsirê sar û germ dubar dibarin, lê dîsan têrî nakin, ku tevî yê we nebin.. hêsir û xwezî û axîn..

Çima destê çewt çinî gulek beyaz, û diyarî kir gurzek stirî.. çandin li dil û mejî sed neyaz, nexeme çerxa felek.. nexeme da em bik'şînin şînî û xemgîniyê bo yê hêja: Ferhad û Ferhad, çimkî li dil çapbû wêne û evîn û pêşeroj, qet nayê jibîrkirin awaz..

Lê.. ji dilekî namire li dila û dem nake winda, çimkî nama rewşenbîrî ew dikir pêxemberî, çend nêzîkî min çinîn gulê min, li gorî demê, xweda vejandî, her dibêje min: Min ew hilbijartî..

Ji  mêjve li nav heyv û stêra şewq dide bana, bi hest û helbesta bax dixemland , çira şeva me bû li Mîdyan hila, û her wî bimîne şiyar li du hêla..

Min ne girîye ku ew rêwî ye, jiyan û mirin bi hev cêwî ye, her wiha ye jîn, raste mirin, lê çi li dû xwe hiştiye.. welat-parêzekî çeleng û rewşenbîrekî disoz, ne tenê ev .. lê bi germî hildigirt barê wêje û hunera kurdî, bi destekî spî û pêvdanek bê dawî..

Raste em pir xemgînin, lê sersaxî ji me tevan re, ji malbat û êlê re, ji heval û dostan re, ji tore û çandê re, ev miletê ku Ferhad jêye, tev dibin Ferhad.. dikarin hezkirinê hilgirin dewrana.

Belê, rewşenbîrekî rewşenbîr, rojnamevanekî çeleng, helbestvanekî nûjen, çîroknivîsekî pêşketî , ta xelata wê wergirt, wergervanekî şek, belê.. gotin û ziman têra min nakin..

Ne westandin û ne gilî û gazin dikir rojekê di derbirîna tore û çanda xwede, hêvî ew bû bi pêşde bibe û bigihîne asoyin tund û bilind, ne hindike gava xelata mihrecana deha wergirt payiza 2002, û ew xelat diyarî zarokê xwe kirin..

Dawî.. Bûyer ne raste çimkî Ferhad wê bijî bi mere, bi hizrê gotarên xwe, bi hestên helbestên xwe, bi afirandina çîrokên xwe, gava bi-rê-ve-dibir kovara: Gulîstan û Bihar û berî wan herdiwan kovara: Zanîn, an berpisyarê mehrecanê helbesta kurdî dikir, ew jîr û jêhatî dilpak, yê temenê xwe tev, tev çalakiya xwe xistibû pêşveçûna tore û çanda kurdî, û her digot :

- A min xizmeta gele, ne bû ezezîtiya xwe dikim..!!

*  *  *

Û di pirtuka xwe de, ya bi navê

"Yara Min" wiha dibêje :

YARA MIN

Nekeve metalan de

Li payiza temenê min 

             meze neke

Şîniyê nekişîne

Bo salên minî çûn

 buhirtin

Û ne pirse

Çawa min derbaskirin

... Tenê

Li bihara gotinê min bipirse

U .. û ..( dûrî hevalan )

Li wêneya

Di dilê min de

      Temaşe bike..

 VEGERE